محصول بلند فکر کردن های یک ذهن پریشان
با یه مغز خالی شده چی کار باید کرد؟ این مخ من یه عالمه کلک بلد بود، حالا که به یکی از اون کلکها و طرح های شیطانی نیاز دارم، هیچی به ذهنم نمی رسه. ای داد، ای بیداد. اون همه استعداد چی شد؟
يکسال از غم انگيزترين روزهای تاريخ بشری گذشت. يکسال از ويرانی يک شهر گذشت. يکسال پيش در عرض 13 ثانيه شهری آباد به تلی از خاک بدل شد اما اونقدر همت نبود که بعد از يکسال مکانی موقتی اما امن و آرام برای بازماندگان شهر ويران ساخته بشه. وقتی وجدانها از درون قلبهای گرم به سرانگشتان يخزده و از اونجا به دل خاک مهاجرت کرد، نتيجهای جز ساخته شدن خانههای سست و يخزده نداشت.
تا به امروز تو صفهای زیادی ایستادم؛ صفهای زیادی رو دیدم. بارها و بارها دعا کردم که ای کاش صفی وجود نداشت. اما تا به امروز یک صف رو ندیده بودم که امروز موفق شدم این صف رو هم ببینم. من تا حالا صف آجیل ندیده بودم!! که امشب به مناسبت شب یلدا این صف رو هم زیارت کردیم.
بی همگان به سر شود، بی تو به سر نمی شود؛ چون تو جانان منی، جان بی تو خرم کی شود؛ دل ز من بردی و پرسیدی که دل گم کرده ای ... این چنین طراریت با من مسلم کی شود؛ بوی شمال؛ بوی بارون؛ ببار ای بارون، ببار، به دشت و کوه و هامون ببار؛ رنگ سبز بهاری؛ جاده عباس آباد؛ بوی دریا؛ دلتنگی؛ بوی زندگی؛ بوی شادابی؛ بوی منحوس کنکور!!
وقتی اولین بار اسم خاتمی رو به عنوان کاندید ریاست جمهوری شنیدم، 13 ساله بودم و دانش آموز سال سوم راهنمایی.
