Entry for February 17, 2008

می رسد اینک بهار

عصر واگویه

عصر سرعت، عصر فیبر نوری، عصر تکنولوژی و عصر استثمار بردگان نو!

حکایت...

حکایت جالبیست ، فراموش شوندگان ، فراموش کنندگان را فراموش نمی کنند

روزها می گذرد

روزهای بسیاری گذشته؛ بسیار زیاد و احوالات بسیار تغییر کرده.
روزهای دانشجویی خیلی وقته که تموم شده و روزهای کارمندی شروع شده. تجربه های جالبی دارم تجربه می کنه.
زندگی روی دیگه خودش رو داره نشون میده.
روزهای سرد و برفی و یخ بندان. روزهای گرم و زیبا

فیلم 300

300 the movie

من فقط می خندم...

کار من خندیدن است
به جهان می خندم
به جهانی که تو را زاده است
آری آری به جهان می خندم
به گردش دور فلک می خندم
به عمر گذران می خندم
که لب جوی نشسته ام و گذرش می بینم

کار ما بیهوده است
گذر عمر عبث است
من و تو جز اضافی باری بر دوش زمین
چه به آن افزودیم؟

نثر آهنگینم به نشان از دل شادانم نیست
من فقط می خندم
به جهان می خندم

شکر است خدا را...

خداوندگار عالم، بانیان و سردمداران و سازندگان ابزاری بس مهم و ضروری را قرین رحمت و لطف الهی خود قرار دهد که در این روزگار نامراد، بسی خیر به از فلک افتادگانی چون من رسانده اند. این سطور را می نگارم باشد تا موجب راهنمایی و جوشش فطرت زیرکانه خوانندگان شود تا آنان نیز چون من از این ابزار بهره کافی برند؛ و اما چیست این وسیله خیر؟ همانا نامش ام.پی.تری. پلیر است. اما چگونه بانی خیر می گردد؟
می توان از آن برای پاسخ دادن به ناجوانمردانه ترین امتحانات استفاده کرد. چگونه؟ کافیست متن را به صورت طبقه بندی شده، قرائت نموده و بر روی این ابزار الهی صدای خویش را ضبط نمایید و سپس در سر جلسه امتحان، از آن استفاده فرمایید.
اگر نبود این وسیله ارزشمند، امکان نداشت این بنده حقیر خداوند دروس انقلاب اسلامی ایران و ادبیات مهندسی نرم افزار 2 را به صحت و سلامت بگذارنم و به اصطلاح این دانش جویان متجدد، پاس نمایم.
پس خداوند را هزاران بار شکر که آدمی را به سوی ابداع این وسیله گرانقدر رهنمون ساخت.